‘Hoe weten jullie dat zij de ware is?’
Een gloeiende ademtocht blaast de as op de lavavlakte de lucht in, zodat de nietige wezentjes beneden haar de handen voor hun gezicht slaan. Een van hen treedt naar voren, tot vlak bij haar voorste klauw. Hij draagt een bundel in zijn armen.
‘We kennen haar ware naam, Vrouwe der Winden’, zegt de oude man luid en duidelijk.
De Vrouwe gromt goedkeurend. De aarde trilt ervan, zodat de man met moeite op de been blijft.
‘Laat horen,’ brult zij. Hij valt op zijn knieën, maar laat de bundel niet vallen.
‘Haar naam is Usha,’ zegt hij.
‘Goed,’ sist de Vrouwe, nu heel rustig. ‘Leg Usha hier neer en verdwijn uit mijn ogen.’
« Op hoge poten
Op goed geluk! »
« Op hoge poten Op goed geluk! »
Fictie, Mensen
Offer (Dochter 1)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hay van den Munckhof of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
12 reacties
Reageren
« Op hoge poten Op goed geluk! »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Nu maar eens onvervalste drakenfantasy. Dat moest wel, want mijn ‘Dochter-serie’ is nog niet wat je zegt een samenhangend geheel. Dat probeer ik er (net als de stukjes voor de serie ‘Een hoge prijs’) de komende tijd wel van te maken. Jullie moeten wel aan de bel trekken als de stukjes afzonderlijk niet goed leesbaar/interessant blijken te zijn.
@Hay, een mooi fantasyverhaal. Ik zou het helemaal voor me. Een beetje mythisch. Zou zo maar een film kunnen worden…
@Hay, ik zie het helemaal voor me
@Desiree
Ik ben blij te horen dat het een beetje filmisch overkomt. 😉
Ik werk me nu wel een beetje in de (draken)nesten met dit stukje, dat als een soort proloog bedoeld is. Maak hier maar eens (samen met de dochterstukjes die ik al had) een goed leesbaar, doorlopend verhaal van dat binnen onze regels voor metastukjes past, terwijl sommige lezers nu misschien eerder een dikke trilogie als vervolg verwachten. 😉
Misschien moet ik straks alsnog besluiten om hier buiten 120w om maar een langer verhaal van te maken. Maar voorlopig puzzel ik nog even verder.
@hay, het is een mooie manier van werken. Zo kun je het in grote lijnen uitzetten. Mocht je er een boek van willen maken dan het je in ieder geval een 120w leidraad. En dan opsturen naar Spielberg of Cameron. 🙂
@Desiree
Dat zou voor mijn bankrekening natuurlijk niet verkeerd zijn. 😉
Maar serieus, voor het geld schrijf ik niet. Ik kan eenvoudig niet meer zonder schrijven. Als ik er ooit meer dan een paar verdwaalde euro’s mee verdien, is dat mooi meegenomen, maar meer ook niet.
@Hay, dat herken ik. Het ‘moeten’ schrijven. Toch is het mooi om je dromen te leven. Er in te durven geloven.
Dat kan ik helemaal onderschrijven. Dromen doe ik meer dan genoeg, maar gelukkig nóóit over geld.
@Hay, je andere Dochters heb ik nog eens gelezen en de stukken die in de tegenwoordige tijd geschreven zijn, spreken mij het meeste aan.
Je hebt het over “Neta-stukken” maar ik denk dat je series of feuilletons bedoelt.
Een meta-stuk is (volgens de huisregels) een stuk dat over 120w en aanverwante zaken gaat.
Je kunt je Dochters allemaal samen op het forum (laten) plaatsen.
Ik blijf het volgen, want ik vind het een goed verhaal.
@Ineke
Ja, dat ‘metaverhaal’ was niet het juiste woord op de juiste plaats. Ik zal het verder maar gewoon een serie noemen.
Toen ik begon met schrijven, voelde ik me ongemakkelijk als ik iets in de tegenwoordige tijd probeerde te schrijven. Dat is helemaal veranderd. Tegenwoordig begin ik vaak bijna als vanzelf in de tegenwoordige tijd. In dit geval niet, omdat ik bij zo’n proloogachtig stuk als dit om de een of andere reden de verleden tijd passender vond. Voordat ik een nieuw stukje schrijf, ga ik die eerste vijf sowieso nog eens nauwkeurig bekijken, óók die tijd dus. Omdat ik ze met nogal grote tussenpozen schreef, zullen er best nog plooien gladgestreken moeten worden.
Mooi Hay. Ik zie ook meteen filmbeelden voor me.
Misschien als losstaand stukje wat te open, het leest inderdaad als een intro.
@Inge
Precies daarom heb ik het ook ‘DOCHTER (0)’ als titel gegeven, om aan te geven dat dit de intro van een serie is.
Na de opmerking van Ineke over die andere ‘Dochter-stukjes’ in de tegenwoordige tijd, die ze eigenlijk mooier vindt, ben ik bijna zo ver om ook dit om te schrijven naar tegenwoordige tijd. Volgens mij kan dat best zonder de sfeer aan te tasten.
Desiree vindt het stukje ‘een beetje mythisch’. Dat was ook exact mijn opzet toen ik het schreef. Om te kijken of dat in de tt ook zo blijft werken, print ik de in tt herschreven versie eerst uit en lees het een paar keer kritisch voordat ik die wijziging echt doorvoer.