Ashadrila bekijkt het bundeltje dat de stervelingen haar als offer brachten.
Met haar lange, spitse tong kietelt ze onder het zachte kinnetje. Als ze een luid gekir hoort, gromt ze van genoegen. Het meisje heeft haar nieuwe moeder herkend …
Bijna lacht Ashadrila hardop. Net op tijd bedenkt zij dat haar hete adem het hoopje mens tussen haar geschubde poten dan voortijdig zal doden.
‘Mun,’ denkt Ashadrila naar het wijde uitspansel, ‘Kom naar mij. Ik heb je nodig.’
Een minuscuul puntje in de azuurblauwe hemel wordt razendsnel groter en landt vlak naast het meisje. Twee kraaloogjes boven een glanzendzwarte snavel kijken Ashadrila onbevreesd aan.
‘Jij weet wat dit mensenkind in leven kan houden,’ zegt Ashadrila. ‘Vlieg op, Mun, en haal het.’
Eigenlijk kan ik al die ‘Dochterstukjes’ beter opnieuw gaan nummeren. Anders wordt het straks te ingewikkeld, vrees ik. Ik moet even nadenken hoe ik dat het beste aan kan pakken.
Vraag aan de lezers: Is dit stukje ook goed leesbaar zonder die andere ‘dochterafleveringen’ te kennen?
@Hay Op mij komt deze nummering niet mooi over.
Ik vind het ook niet bij de feeërieke stukjes passen.
Bij numeratie denk ik meer aan stamboekvee. Bertha 1 enz.
@Levja
Die nummering is ook enkel als voorlopig bedoeld. Als ik dit stukje ‘Dochter 5’ of zo zou noemen, raak je als lezer helemaal de draad kwijt als je de andere stukjes leest. Ik moet nog nadenken over de vraag hoe ik dat ga doen.
Nee, het past zeker niet bij feeërieke stukjes als ‘Een hoge prijs’ 1 en 2. Maar moet dat dan? Ik probeer gewoon van alles te schrijven, niet enkel qua thema, maar ook qua sfeer. Die ‘Dochter-serie’ is dan ook als op zichzelf staand bedoeld. Ik ben het wel met je eens dat minisprookjes als ‘Een hoge prijs’ zich meer lenen voor het concept van 120W.
@Hay Jij vraagt: “Maar moet dat dan?”
Bij moeten denk ik altijd heel lang na. Moeten is niet mijn favoriete werkwoord. Ik probeer het vaak te vervangen. In dit gevoel dient nummering de schoonheid van het stuk? En het moge duidelijk zijn, dat nummering niet mijn voorkeur geniet.
@Levja
Mijn vraag ‘Moet dat dan?’ sloeg niet op die nummering, maar op het verschil in sfeer tussen die ‘Dochterstukjes’ en mijn meeste andere minisprookjes.
Ik ben het geheel met je eens dat de huidige nummering niet fraai is. Niet voor niets stipte ik dat in mijn eerste post al aan. Maar ik ga het nog niet veranderen om mensen die de andere stukjes ook lezen qua volgorde niet in verwarring te brengen. Ik hoop dan maar dat lezers de stukjes ook los van die nummering kunnen zien. 😉
Mooie scene weer Hay. Spannende clifhanger.
Ik zou het mooi vinden als elk stukje ook een eigen titel heeft.
Eigen titels hebben denk ik wel meerwaarde inderdaad. Op het forum kun je dan een mooi overzichtje maken (en bijhouden) van welke stukjes bij elkaar horen in een serie/feuilleton.
@Frank (en Inge)
Lijkt me een goed idee. Ik denk dat ik het dan gewoon zoals Ineke met haar Sophia-reeks ga doen. Vanavond zal ik eens wat passende titels gaan bedenken.
Ik heb alle dochterstukjes opnieuw bekeken. Om te beginnen heb ik er nu overal tegenwoordige tijd van gemaakt, want dat was een beetje een ratjetoe. Vier had ik er in de tt en twee in de vt geschreven, niet bepaald consequent voor een doorlopend verhaal! Verder heb ik alle stukjes een nieuwe titel gegeven (met wel tussen haakjes ‘Dochter’ plus het nummer), zodat ik dat overzicht op het forum kan maken.
Ik houd twee problemen over. Voor lezers zal het (ondanks die nummering) best verwarrend zijn dat mijn stukjes enkel op het forum in de juiste volgorde komen te staan. Verder is het nog altijd mogelijk dat er stukjes tussengevoegd worden. Hoe ik dat oplos, zie ik dan wel weer. –
@Hay Goede titel!
Ik ga vandaag of morgen alle stukjes nogmaals lezen.
Overigens ervaar ik het als prettig om de juiste volgorde op het forum te lezen.
Ik heb mijn overzicht onder ‘Feuilleton en serie’ op het forum geplaatst. Zelf beheers ik het foefje niet om van die titels directe links te maken, als wij dat zelf al zouden kunnen??
Ik wacht dus rustig af of Frank daar ergens in 2014 😉 tijd voor vindt.
@Hay, mooie oplossing en weer een goed verhaal. Het gaat echt leven zo.
@Desiree
Ja, voor mij gaat het ook na elk stukje net wat meer leven. Ik heb intussen al een idee van de rode draad die deze en volgende stukjes zou kunnen verbinden tot een ‘echt’ verhaal. Ik vind het ook wel een uitdaging om het verhaal nog verder uit te breiden met stukjes die ook afzonderlijk goed leesbaar blijven. Ik denk dat daar ergens wel een grens aan zit en dat ik op een gegeven moment zal moeten besluiten om dit verhaal buiten het format van 120w af te schrijven. Dan zal ik nog goed over een nieuwe vorm na moeten denken.
Ik heb verder nog wat kleine dingetjes zoals dat ‘minuscule kinnetje’ (was duidelijk dubbelop) aangepast.
@Hay, binnen het grote verhaal een mooi verhaal op zich.
– herkend…
Het beletselteken “hoort” los van de woorden te staan, tenzij het woord wordt afgebroken.
Op deze site kost het beletselteken je geen woord wanneer je het los schrijft. Je moet dan wel even klikken op de controleknop.
@Ineke
Dank voor de beletseltip. Eigenlijk wist ik dat al, maar ik wil nog wel eens behoorlijk vergeetachtig zijn. 😉
@Hay 😉