De meisjes van Verkade. Hij droomt vaak over ze. Op de website belooft Verkade dat de meisjes hun best doen nog elke dag bij hem thuis te ‘mogen blijven komen.’ Maar wat een tegenslag. Plotsklaps schaamt zijn vrouw zich voor haar afkomst. Alles wat haar doet herinneren aan vervlogen tijden moet eraan geloven. Zijn vrouw ondergaat een metamorfose. Graatmager wordt ze. Aardbeien gedoopt in chocolade leggen het af tegen rauwkost. Weg zijn de etentjes die hun smaakpapillen streelden. Opeens krijgt hij een ingeving. In de kelder vindt hij de Verkade-blikken. Uiterst teder strooit hij de inhoud over de echtelijke sponde. Hagelslag doet zijn vrouw vast weer bij hem thuis komen.
‘Ik kom eraan,’ roept hij op weg naar beneden.


Leuk verhaal 😉
@geertjepaaij Mooi geschreven!
Een paar opmerkingen:
– Alles wat haar doet herinneren aan vervlogen tijden ruimt het veld.
Die zin klopt m.i. niet. Mensen ruimen het veld voor … Dingen worden geruimd, doen dat niet zelf. Alternatief: Alles wat haar doet herinneren aan vervlogen tijden moet het veld ruimen. En ja, dat is een woord meer.
– Weg zijn de etentjes die hun smaakpapillen strelen.
Strelen zou daar streelden moeten zijn. Ook al staat alles in de tegenwoordige tijd.
– In de kelder vindt hij de Verkade blikken.
Dat leest alsof de Verkade aan het blikken is. De twee woorden omdraaien lost dat probleem op. Of er één woord van maken. Dat lost gelijk een ander probleem op.
Dank je wel Gerda, dat je het een leuk verhaal vindt.
Ineke: je hebt gelijk.
– ‘moet eraan geloven.’ zou ik er nu van maken.
– streelden: inderdaad verleden tijd.
– ik kies dan voor Verkade-blikken.
Dank ook voor je compliment, Ineke.
@GeerjePaaij Je zou aan DeFrank kunnen vragen of hij het voor je wil veranderen. Of je wacht nog even tot je de status van “veelschrijver” hebt.