Schrijf mee!
« »

Communicatie

De reis

28 juni 2013 | 120w | Desiree Felen | 13 |

Op de bijrijdersstoel staat mijn vader.
In een grote gemarmerde poedersuikerstrooier. Het alarmbelletje van de auto geeft aan dat ik hem in de gordel moet doen. Drie-en-een-halve kilo weegt hij nog en hij is nog maar vijftig centimeter hoog. ‘Is het me eindelijk gelukt af te vallen,’ zou hij zeggen.
Ik kan het niet nalaten om te lachen. De tranen heb ik reeds op het crematorium achtergelaten.
‘Daar gaan we samen Pa.’
Een komisch duo, een bijna filmisch moment. Zo’n moment waarvan je weet dat het een herinnering zal worden.
De grote askoker verdient een gemoedelijk klopje.
Ik voel de warmte. Het is goed. Paps is even weer helemaal bij mij. Samen. Net zoals vroeger. Op weg naar het onbekende.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Desiree Felen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

12 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »