Ten ene male eloquent doch niet erudiet biologeert de gelouterde wijsgeer zijn zaal met adepten. Het zijn bijkans discipelen die hun grote voorganger adoreren. Exemplarisch is de wijze waarop de amanuesis van het laboratorium met rasse schreden het katheder nadert om zijn huldeblijk te offreren. Ook dient niet onvermeld te blijven dat de filosofische oratie van het hoofd van het departement een impressie achterlaat die de menigte nog telkenmale door het hoofd zal spelen. Edoch Vader Tijd dringt aan op een getemporiseerd afhandelen van zijn ceremonieel vertrek. Hij verschijnt manmoedig ten tonele, maant de extatische massa tot kalmte. Na luttele seconden wordt hem het laatste woord gegund en hij spreekt de memorabele woorden: “Het waren twee mooie dagen, gegroet allen.“
« Rouw
Mijn besluit (1) »
« Rouw Mijn besluit (1) »
Communicatie
Afscheid
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van JelStein of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Rouw Mijn besluit (1) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Stembeurs
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
Jelstein wat een bedroevend slecht stukje. Wat is dit anders dan een tentoonstelling van ‘moeilijke’ en ontoegankelijke woorden als kliekjes in een hapjespan met als uitkomst een verhaal van onbestemde smaak. Wat wil je hiermee zeggen? Of is het een poging tot etaleren van kennis? Je kunt mij er in ieder geval niet mee boeien. Zeker geen hartje.
@Boogje: Het is een parodie op Het Nationaal Dictee. Ik sluit mij dus aan bij jouw observatie!
Het Dictee heeft m.i. namelijk niets te maken met het “Hedenlands”
Jeetje, maar 119 woorden en al niet doorheen te komen! Nu je het zegt, klinkt het inderdaad als dictee. Ik had die link niet direct gelegd, al leek het mij wel duidelijk dat je juist de draak stak met het moeilijk taalgebruik. Is die laatste zin niet van een tv-reclame?