Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Achteraf

12 april 2013 | 120w | G.J. van Gisteren | 12 |

Steensplinters spatten uit de muren, sergeant Anders brult naar zijn mannen: “Naar de grond!” Soldaten duiken richting vloer om een salvo mitrailleurkogels te ontwijken. Rechts van Anders schreeuwt soldaat Minder het uit van de pijn. Dubbelgeklapt, met zijn armen om zijn torso, rolt hij op zijn rug. Bloed en ingewanden vermengen zich met stof en puin tot een bruine, weeïg riekende hoop ellende, Minder sterft.

Het fatale moment van Minders dood speelt door zijn hoofd, wanneer Anders zijn condoleances aan Minders vriendin, Alice Spijt, overbrengt. De verdrietige ironie ontgaat hem niet. Als ze andere keuzes hadden gemaakt, hadden ze minder malaise gekend. Het leven was voor iedereen beter geweest. Voor Spijt was het te laat. Was Minder maar Anders geweest.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »