Schrijf mee!
« »

Liefde, Poëzie

34.3

9 april 2013 | 105w | Janneke | 2 |

Jaloers liggen mijn oren op het kussen
klam van mijn eigen gedachten
en verfrommeld door de vele pogingen
mijn hoofd te verleiden tot slaap
Hij slaapt
Zijn zachte gesnurk zaagt al nachtenlang
een wig in ons overdag ritueel
Terwijl hij onderweg is
kom ik nergens meer
De cijfers die de klok telt ken ik
Digitaal en analoog
Soms moppert hij, zonder het te weten
bij mijn zoveelste poging
het dekbed mee te nemen
naar daar waar hij is
Onder mij rommelt het nadrukkelijk
Zijn schuld
Wij zijn wakker
zelfs de kat slaapt
Nog een paar weken
dan rommelt het
Naast zijn kant van het bed

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Janneke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »