Mijn geluk is de diepte in gedreven.
Ver in fantasie.
Naar waar ik eens gelukkig leefde, maar dat geluk bestaat voor mij nu niet.
Mijn gedachten zijn gevuld met pijn.
Waarom moesten zij nu sterven en moest ik alleen zijn?
Mijn geluk is nu vervlogen als bladeren op de wind.
Mijn liefde is verdreven en wat blijft er over? Een bang en angstig kind.
De nacht brengt me geen angst meer maar tijd om te denken aan hoe ik ooit weer bij jullie zal zijn.
Ik mis nu nog steeds die zachte warme armen die mij beschermen kunnen tegen pijn.
Ik droom van een leven waarin ik jullie weer zie, het geluk dat ik niet kon krijgen allen in fantasie.
« het leven van een eendagsvlieg
Ontspoord huwelijk »
« het leven van een eendagsvlieg Ontspoord huwelijk »
Mensen
Weggedreven met…
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« het leven van een eendagsvlieg Ontspoord huwelijk »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties