Schrijf mee!
« »

Mensen

Weggedreven met…

21 april 2012 | 120w | Janice Bongers | 0 |

Mijn geluk is de diepte in gedreven.
Ver in fantasie.
Naar waar ik eens gelukkig leefde, maar dat geluk bestaat voor mij nu niet.
Mijn gedachten zijn gevuld met pijn.
Waarom moesten zij nu sterven en moest ik alleen zijn?
Mijn geluk is nu vervlogen als bladeren op de wind.
Mijn liefde is verdreven en wat blijft er over? Een bang en angstig kind.
De nacht brengt me geen angst meer maar tijd om te denken aan hoe ik ooit weer bij jullie zal zijn.
Ik mis nu nog steeds die zachte warme armen die mij beschermen kunnen tegen pijn.
Ik droom van een leven waarin ik jullie weer zie, het geluk dat ik niet kon krijgen allen in fantasie.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Janice Bongers of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »