Ik ben een klootzak op de fiets.
Als een stuk ´opgevoerde scooter´ tuig, slalom ik mezelf door de chaotische ochtendspits. Ik haal links, rechts en onderdoor in. Ik ga niet aan de kant voor vrachtwagens. Ik rem alleen voor rood licht en ik steek mijn hand nog net uit om richting aan te geven. Claxonnerende auto´s krijgen van mij een ander deel van mijn hand: een middelvinger. Gelukkig heb ik mijn zonnebril op. Vandaag of morgen gaat het nog eens mis. Ik zou het eens rustiger aan moeten doen, dan zweet ik ook niet zo op de plek van aankomst. Alles beter dan over een motorkap rollen. Het moet echt eens helemaal anders!
Ik ben een klootzak in de auto.
Oeps, hier en aar enige herkenning.
Heerlijk om te lezen.