Schrijf mee!
« »

Communicatie

Verlichte duisternis

29 april 2012 | 120w | Loes | 2 |

Eindelijk durft hij de schemerige kelder binnen te gaan. Op de grond ligt een meisje. Beiden schrikken.
´Wie ben je?’ vraagt ze angstig.
‘Robin,’ mompelt hij.
Ze glimlacht, het lijkt een opluchting.
Snel ontknoopt hij de touwen rond haar armen, vertelt haar waar ze kan douchen en loopt naar boven om de politie te bellen. Hij opent de kelderdeur en schrikt van het felle licht aan de andere kant. Een pijnscheut schiet door zijn hoofd en hij sluit zijn ogen. Pas wanneer de pijn is gezakt opent hij ze weer. Tot zijn verbazing ziet hij dat zijn gevangene op het punt staat te ontsnappen. Snel slaat hij haar neer en maakt de touwen vast.
‘Alsjeblieft Peter, niet doen’, fluistert ze.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Loes of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »