Als eeuwige egoïst heb ik de ander het liefst ver van mijn bed. Afstand, laat mij maar alleen, ik heb niemand nodig. Heeft een ander mij nodig? Welnee, heus niet. Laat de wereld maar barsten, helemaal uit zijn voegen. Het boeit me allemaal niet.
Op een dag voel ik me niet goed. Het gevoel wordt sterker. Warempel, ik ben ernstig ziek. Ik dreig te verhongeren als ik geen hulp krijg. Morgen de laatste portie droge rijst, meer heb ik niet.
De bel gaat, de buurvrouw staat voor de deur. Zij haalt eten voor me. Rillen van afkeer, bemoeizuchtig wijf dat ze is.
Toch zal ik het voor haar ook gaan doen, ze woont niet zo ver van mijn egoïstische bed.
« Een meisje uit…
zoals duiven »
« Een meisje uit… zoals duiven »
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Ver ander
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Een meisje uit… zoals duiven »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties