Ik wil zwart-wit televisie. Flipper, Catweazle en Lassie. Ik wil blauwe nummerborden. Ik wil geen BTW meer. De Thunderbirds. De kleuterschool en lagere school. Barend Biesheuvel. Spel zonder Grenzen. De Lach. Hotpants en minirokjes. De flower-power. Hoepla. Den Uyl en Van Agt. Speldjes, lucifermerken, sigarenbandjes en suikerzakjes sparen. Ik wil Van oude mensen en dingen die voorbij gaan. Het klaverblad bij Oude Rijn terug. Een patat-met voor 25 cent. De commerciëlen en Nederland 3 weg. Ik wil geen inspraak, geen MR of OR. Ik wil orde en gezag. Kleinburgerlijkheid. Stiekeme seks. Volle kerken. De Eppo. Ik wil al het goede terug van vroeger, toen geluk nog zo gewoon was. Kan dat wellicht? Oh ja, en de bazooka’s voor vijf cent.

Helemaal mee eens Bob. Pipo de clown moet ook weer terug. En gescheiden zwemmen. Moeders die achter de theepot zitten en gewoon overdag de was en boodschappen doen in plaats van ’s avonds of zondagmiddag. Buren die op elkaar letten voor de broodnodige sociale controle. Bromsnor en de koddebeier in ere herstellen en niet lopen op het gras. Huishoud- en ambachtschool. Mulo, HBS. Niks geen gedoe met competent gericht onderwijs. Ziekenzalen met zestien bedden. Klassen met veertig kinderen en één onderwijzer ervoor. Dat waren nog eens tijden.
En de gulden terug natuurlijk!
“Ik wil weer kolen stoken, weer de was in een grote ketel op een petroleumstel koken. Ik wil weer een zakje blauw in de witte was. Ik wil mijn boodschappen weer bij Piet de Gruyter ( en 10% en betere waar) doen en dan natuurlijk het snoepje van de week. Ik wil dat meel en rijst weer afgewogen in een papieren zak meegegeven wordt. Ik wil dat melk weer per halve liter afgemeten wordt en direct in mijn steelpannetje terecht komt. Ik wil weer Verkadealbums en Flipjeverhalen. Paulus de Boskabouter op de radio en Barend Bluf. Ik wil weer ijsbloemen op de ramen van mijn slaapkamer. Ik wil vooral de gulden weer terug, die goede oude gulden, centjes en stuivers.”
😉
Grijns.
Ik wil, ik wil… zie de liedteksten: Leven zonder angst – Brigitte Kaandorp en Stel je voor – Monique Smit. Of je nou vanuit melancholie of fantasie droomt(schrijft), het is beide niet te realiseren.
Wat dacht je van: een gezellig live gesprek bij de bushalte / in de bus of trein. Oogcontact met de mensen aan de overkant van het zebrapad als het voetgangersstoplicht op rood staat. Mensen die weer alert zijn in het verkeer. Achter de feiten aan lopen. Niet NU! Misschien niet eens later. Bij Apje bedoel je Albert Heijn. Je kat aaien en ertegen praten. Naar je tv roepen. Zelf kiezen, niet alsmaar je vrienden na-apen. Theeleuten met die vrienden en je eigen smiley opzetten tijdens het bijkletsen. Geheimen hebben. Een sociale wereld met minder media…
Eens.
Mooi stukje.