Een stukkie van 120 woorden, ja, dat kan ik ook: ik begin gewoon lukraak te typen over iets wat ik heb opgepikt uit de krant, tv of internet, of beter nog, een grappig voorval bij de buren, of nóg beter: een persoonlijk dramaatje dat mij vandaag overkwam waarvan het goed is dat de rest van wereld er kennis van neemt, ondertussen kijkend hoeveel woorden ik al heb geproduceerd, en als ik het aantal van 120 nader moet ik effe opletten, kwestie van fine-tuning (toevoegen of schrappen van bijvoeglijke naamwoorden, zo nodig een tussenzinnetje), waarna het de kunst is om nog een point, twist of plot te bedenken, zodat het verhaal AF is –
jee, net één woord te weinig. Shit!


Mijn complimenten.
Ach, soms even kleuteren tijdens het schrijven kan geen kwaad. Je titel had je iets sterker kunnen maken. Maar mijn ‘De moeite waard?’heb ik na Shit aangeklikt. Fijne dag nog,
Bloem