Schrijf mee!
« »

Mensen

Stelen

24 oktober 2012 | 120w | Hadeke | 10 |

Voorzichtig bepaal ik de plek waar ik straks neer zal vallen, totaal uitgedroogd. Zonder water geen leven, zo simpel is het.
Eigen terrein, staat er op het bordje. Dat bevalt me wel, sterven op eigen terrein.
In een mooie vlucht dwarrel ik naar beneden en land bovenop de hoop. Mijn blad ligt met zijn felrode kleur naar de straat gericht. Ik hoor een kinderstem een lied zingen.
‘Herfst, herfst, wat heb je te koop.’
‘Kijk liefje wat daar voor een mooi blad ligt,’ zegt de man naast haar.
‘Wacht maar, ik pak hem even voor je.’
Hij pakt me voorzichtig bij de stengel.
‘Eigen terrein!’ denk ik.
Dan zie ik de lach van het meisje en bloos mijn mooiste stervenskleuren.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »