Met de ijzeren stang in mijn nek zak ik langzaam door mijn knieën. Kont naar achter, blik vooruit. Ik adem langzaam in en voel hoe de zwaartekracht mijn lijf omlaag trekt. Elke spier in mijn lichaam spant zich aan om de lading te geleiden tot mijn bovenbenen parallel zijn met de vloer onder me. Inademen, door mijn neus. Als ik helemaal onder ben, houd ik een fractie van een seconde stil en dan pers ik al mijn kracht door mijn lijf. Uitademend door mijn mond kom ik met honderd kilo langzaam weer omhoog. Het kraakt. het doet zeer. Zweet gutst langs mijn hoofd. Maar ik sta weer recht op. Nog elf keer nu, een lange weg, maar ik kan het.
« Zeeschilpad Flip voorlopig nog niet naar Mexico
De magnetron »
« Zeeschilpad Flip voorlopig nog niet naar Mexico De magnetron »
Sport
Squat
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gerben Oebele of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Zeeschilpad Flip voorlopig nog niet naar Mexico De magnetron »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
100 kilo maar?
In drie sets van 8, ja
ik vind vooral rechtop staan heel belangrijk,hiifd in de wolken en beide benen op de grond, de juiste balns tussen droom en werkelijkheid.
@gpsr Typisch een cda standpunt (binnenpretje, hahahaha)