Schrijf mee!
« »

Liefde, Natuur, Poëzie

Spijt

7 september 2012 | 102w | Janneke | 2 |

De tranen drupten zo oprecht uit zijn ogen
Dat zij met twijfel hem toch het voordeel leek te gunnen
Aan de zijlijn schudde men vol afschuw
NEE!
Al weent hij zeeën of Duitse meren
Oceanen vol berouw
En welgemeende spijt
Het zout zal altijd in je wonden blijven steken
En er is geen middel sterk genoeg om de pijn van duizend krabbenbeten te doen vergeten

Maar, hij huilt, sprak zij

Heldere tranen die het beeld zo doen vertroebelen
Dat schreeuwen aan de zijlijn zinloos is
Het water klotst haar in de oren
Terwijl ze onder duikt
Hij heeft spijt
Zij krijgt het

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Janneke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »