Schrijf mee!
« »

Communicatie, Maatschappij, Mensen, Politiek

Slavernij

27 november 2012 | 120w | Mikino | 1 |

Mijn hele leven woon ik in Dystopia. Eigenlijk was ik vanaf mijn geboorte gedoemd daar te worden opgesloten, toen bleek dat ik niet chocoladebruin was, maar gebroken wit. De zwarten hebben grijze cellen voor ons gebouwd, gevangenissen waar we mogen rusten na iedere zware dag hard werken. We worden gevoed en verzorgd door donkere robots, om onze medische conditie optimaal te houden. Kleding verspillen ze niet aan ons. We lopen bloot en blank rond. Een robot komt me halen. Ik word een steriele ruimte ingereden: een operatiekamer. Een paar kamers verderop ligt een zwarte aan de dialyse. Mijn nieren filteren straks zijn bloed. Genadeloos wordt mijn rug opengesneden. Maar voor ik doodbloed, voel ik berusting. Eindelijk verlost van de slavernij.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Mikino of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »