Schrijf mee!
« »

Fictie, Natuur

Remi

29 april 2012 | 120w | Josje | 3 |

Remi woont in het bos. Wanneer er andere mensen komen verstopt hij zich. Op een dag ziet hij een gezin lachend, rennend hand in hand. Voor het eerst in zijn leven voelt Remi zich eenzaam. Met betraande ogen loopt hij een hoge berg op. Hij balt zijn vuisten en schreeuwt: “Ik wil niet meer alleen zijn! Nooit meer!” Plots glijdt de steen waar hij op staat onder hem weg. Remi valt en rolt berg af. Sneller en sneller. De bomen, de stenen, zelfs het gras en het zand lijken steeds groter te worden en zijn benen korter. Hij komt tot stilstand tussen gigantische dennennaalden en dennenappels. Dan port iemand hem. “doorlopen jongen, we moeten voedsel zoeken voor onze koningin, Mier”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Josje of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »