De postbode heeft geen krabbel nodig en ik sluit de voordeur weer. Verwachtingsvol maak ik het pak open en slaak een zucht van verlichting als blijkt dat ik vandaag een moderne vertaling met prachtige tekeningen van de verzamelde werken van de gebroeders Grimm heb ontvangen. Eindelijk! Snel thee zetten. Voor het klaar is, heb ik al twee sprookjes uit. En wat meteen opvalt is de concrete directe waarheid die de sprookjes bevatten. De wolf krijgt zijn poten pas met meel gepoederd als hij de bakker heeft gedreigd op te eten. De bakker wist wel beter, maar zwicht in zijn angst voor de wolf. Nuchter merkt de schrijver op: ’tja, zo zijn de mensen nu eenmaal’. Nog 198 sprookjes te gaan.

Leuk 🙂
Nog steeds stukken realistischer dan moderne sprookjes;-)