Haar oude bloemenjurk hangt aan de waslijn, vrolijk wapperend in de wind.
Weet de wind veel.
Weet de wind veel, dat deze vlagen langs mijn wang aanvoelen alsof ze mijn gedachten kunnen meenemen naar waar haar jurk zo vrolijk op danst.
Mijn hand gaat door mijn haar en dat voelt pas zoals de wind zou moeten voelen.
In de war, compleet in de war.
Het altijd zo warme pad vol vers groen mos langs de randjes loopt ineens schots en scheef, bijna schuin loop ik richting de tuin.
Haar enorme trots vol ontluikende bloesems.
Bloesems die normaal zo heerlijk geuren en kleuren zullen niet meer ruiken.
De oude knijper kan haar jurk niet meer houden.
De wind is te sterk.


Ik proef de oude geur.