Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Open dak

6 september 2012 | 120w | Hadeke | 8 |

‘We zullen hem herinneren als een goed mens, die klaarstond voor degenen die hem liefhadden.’
De woorden waaien weg over de begraafplaats. Ik kijk op de huilende mensen neer. Het is een dubbel gevoel. De mooie woorden raken me, net als de betraande gezichten.
‘Een noodlottig ongeval heeft hem uit het leven weggerukt.’
En dat net een dag voordat ik mijn nieuwe wagen op zou halen. Ik had er lang voor gespaard. Van mijn oude auto wilde ik in stijl afscheid nemen. In het donker nog even flink op zijn staart trappen bij het oude vliegveld. Dat deed ik vaker.
Lichten uit en het gas diep indrukken.
Bij honderdtachtig kilometer per uur zag ik de gesloten slagboom veel te laat.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »