Terwijl mijn woorden op het witte beeldscherm verschijnen, bevind ik me in een wereld waarin alles mogelijk is. Een fantasierijke omgeving zonder enige vorm van kritiek is voor mij als debutant een paradijs, waarin ik me zonder enige vorm van onzekerheid kan laten gaan. Maar ook debutanten zullen een keer uit de kast moeten komen. Deze gedachte brengt me in een Dystopie van nachtmerries, waarin ik bedolven wordt door lege mailboxen, snoeiharde kritieken, terugkerende manuscripten en jaloerse concurrenten. Het is een Utopie om te denken, dat je als schrijver deze dans ontspringt. Toch zorgt mijn denkbeeldige wereld ervoor, dat ik me slechts blijf voeden met mijn eigen woorden en ik ontneem mezelf de kans te genieten van mijn eigen publicatie.

Hier zie ik het wedstrijdthema niet terug in het verhaal.
Opmerking: ik wordt mag zonder t