Schrijf mee!
« »

Fictie

Onderuit

2 februari 2012 | 120w | Sabine Kars | 8 |

Als de badmeester fluit, zoek ik met mijn ogen haar steun, zoek ik het moederlijk geloof dat elk kind vleugels geeft.

In het water schiet iedereen me voorbij, en ik weet het niet meer.
Ik spartel, maar maak met elke beweging het zwembad groter en dieper. De kinderen aan de kant klappen dubbel van het lachen. Mijn moeder, verder weg dan ooit, kijkt naar het plafond. Haar mooie mond is een dunne streep geworden.

Op weg naar huis regent het. Ik kan haar bijna niet bijhouden, zó hard fietst ze. Ze zwijgt. En ik verdrink in haar oeverloze stilte.
Bij het oprijden van het natte grindpad slip ik, ga onderuit. Ze laat me liggen en loopt naar binnen. Mompelend.
‘Loser’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Sabine Kars of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »