Schrijf mee!
« »

Mensen

korte ontmoeting – take 2

3 maart 2012 | 120w | dichterbijmij | 2 |

De lift geeft ons een paar besloten momenten. Je intrigeert, ongepast staar ik je aan.
Eerst draaien jouw ogen langs mij; alsof ik er niet ben, zolang je me niet ziet.
Maar, hoe meer je me niet ziet, hoe reëler ik voor je word. Terwijl je ogen mijn aanwezigheid langzaam erkennen, zie ik een reflex in jouw blik. Angst? Voor mij, terwijl je me nooit eerder zag?
Hoewel jouw ogen hun reis langs mij willen vervolgen, weet ik ze te binden met de mijne. Je knippert, maar kijkt nog niet weg. Net met die beweging geef je mij een blik op iets dat dieper ligt, wat we beiden liever niet tonen. Ik herken de eenzaamheid die nu tussen ons hangt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van dichterbijmij of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »