Schrijf mee!
« »

Fictie

Kinderwens

10 september 2012 | 120w | Bob de Visser | 5 |

Terwijl ik de vliegtuigslurf instap, voel ik het gevreesde, bekende gevoel door mijn lichaam trekken. De spieren in mijn romp verstrakken, mijn ademhaling verdwijnt bijna geheel, ik zweet en voel me draaierig. Angstgevoelens maken zich allengs van mij meester.

“Dat zijn paniekaanvallen,” legde een psycholoog me ooit uit.
“Dat doet u zichzelf aan.”

Bijna keer ik om, maar ik moet en zal die slurf door, het vliegtuig in. Mijn vrouw voelt mijn onlust. Ze zegt niets, maar graait in haar tasje. Stilzwijgend reikt ze me een pilletje aan. Ik stop het oxazepammetje in mijn mond en slik hem ongekauwd door. Het moet maar.

Alles heb ik ervoor over. De slurf en het vliegtuig vormen de enige route naar ons adoptiekindje.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Bob de Visser of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »