Miauw. Vandaag houd ik jullie uit jullie slaap. Vandaag zit ik urenlang bij de etensbakjes en miauw klagelijk. Ik spring op de hoge tafel, en ondanks zijn vervaarlijk kraken, gooi ik laconiek de bloemenvaas om en lik het vluchtende water. De bloemenvoeding is inderdaad nauwelijks terug te proeven. Ik wil naar buiten, naar binnen en naar buiten en naar binnen, plas vanuit het niets tegen de huiskamerpalm en speel met de touwtjes van mijn eigen jas. Ik loop voor jullie voetjes, voor jullie sierlijke slanke kattenvoetjes, en ik belemmer iedere poging tot het lopen van een rechte lijn. Ondanks de wantrouwende blik mijner buurvrouw lig ik urenlang op de, godzijdank stevige, vensterbank en probeer zowel zon als vliegen te vangen.

Recente reacties