Schrijf mee!
« »

Familie

Intensieve herinnering

6 september 2012 | 120w | Gerben Oebele | 7 |

Ik was geschokt toen ik er later over nadacht. Maar ook pas toen. Ik zag Quentin zijn kleine knuffel aap voorzichtig op een grote putdeksel leggen, dat was het bed. Murmelend met zijn driejarige peutertaaltje sprak hij de knuffel lief toe. Vervolgens stond Quentin op en begon hij allemaal stukken touw en snoeren en handvatten die her en der lagen, om de aap heen te leggen. Aap was ziek, zoveel was duidelijk. Quentin situeerde een volwaardig intensive care bed om de aap heen, het arme beest werd haast bedolven onder de toch teder door hem neergelegde snoeren. Het knappe is, hij heeft het zelf nooit gezien. Althans, dat dacht ik tot nu toe altijd. Zijn geheugen sprak in zijn spel.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Gerben Oebele of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »