Ik is mijn naam en niet voor niets. Mijn vader heette Ik, net als mijn grootvader en zijn vader. Ik ben het belangrijkst, het middelpunt van het leven. Het goede leven mag ik wel zeggen.
Waar ik ook kom, ik ben als eerste aan de beurt, ik krijg de beste plaatsen en ik krijg de heerlijkste gerechten. Gewoonweg, omdat ik Ik ben. Historici noemen het de Ik-dynastie en duiden mijn overgrootvader aan als de Grote Ik en mij als de Huidige Ik, maar vergis je niet na mijn dood zal ik als de Grootste Ik bekend staan. Ik ben de leider van allen die zich slechts Hem of Haar mogen noemen. Niets is van Hem of Haar, alles is Ik.


Leuk!!
Maar … een dystopie zie ik er niet in.
Zou jij onder de Grootste Ik als leider willen leven?
@Hadeke, Grappig hoe die zin van je op twee manieren valt te lezen.
Jouw Ik-verhaal gaat voor aardig wat “grote” leiders op die zijn geweest. Wat dat betreft is er niets nieuws onder de zon.
Maar het verhaal valt ook te lezen als het verhaal van de jongste telg uit een familie/gezin, die kan maar zo ook met allerlei voorrechten te maken krijgen.
@Ineke Aha, jij kent mijn jongste telg zeker. 😉
@Hadeke Eens was iedereen jongste telg. 🙂
Wat een toeval, mijn naam is gelijkluidend.
@fons toeval bestaat niet! 😉