Koptelefoon op mijn hoofd.
Blauw mandje in mijn hand.
‘Hoe zou het zijn om met het kleine blauwe mandje op iemand zijn hoofd te slaan?’
‘Misschien bij die jongen met zijn scheve pet.
Of bij die vakkenvuller met zijn broek op zijn knieën.’
Terwijl ik bedenk hoe ik dit het beste kan doen, zonder dat mensen me raar gaan aankijken, stop ik mijn boodschappen in het mandje. Een netje pitloze mandarijnen, tandpasta, koekjes en de AVRO-bode.
Bij de kassa, zet ik alles op de band. Nog één keer kijk ik naar het blauwe mandje en grijns.
Ik betaal voor mijn boodschappen en wil een klein plastic zakje pakken om ze in te doen.
Maar, …
Zijn ze helemaal gek geworden?
Jep. Ook AH trekt de broekriem aan. Ik neem aan dat je ze alsnog alle hoeken van loopband hebt laten zien met je mandje?!
Bovenstaande reactie was geheel niet anoniem bedoeld.
Bijdeze met naam en toenaam 😉
Ze zouden er al langer uitgaan, maar nu het zover is mis ik ze ook. Milieu of niet, die dingen waren verdraaid handig.
Gelukkig liggen ze nog wel bij de groente en fruit.
Want elke keer zo een grote tas weggooien is ook niet goed voor het milieu
Die groentetasjes hebben alleen geen handvatten geloof ik.