Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie, Mensen

Holmes

14 april 2012 | 120w | Carmen Kars | 1 |

Hoog boven de mensenmassa in beide lengte en intelligentie. Zijn warrige, maar geordende krullen staken boven zijn lange, zwiepende jas uit. Zijn blik was koud, zijn stem spottend, zijn woorden meedogenloos. In de ogen van velen was hij geen mens, maar een machine.
Toen ontmoette hij een vriend. Twee oren die aandachtig luisterden, een warme stem die hem niet alleen aanmoedigde, bewonderde, maar ook corrigeerde als het nodig was. Ze werden onafscheidelijk, werkten samen als één geoliede machine en vertrouwden elkaar blindelings.
Langzaam werd de man mens, ondanks zijn scherpe woorden, en zag hij dingen die hij zonder dit gevoel nooit zou hebben gezien. Dat gevoel dat hij nooit eerder had gehad– het benauwde gevoel dat je om iemand geeft.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Carmen Kars of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »