Het silhouet van onze tuin en de contouren van het achterliggende bos ondergaan een complete gedaantewisseling.
Het blijft bijzonder om toch ieder voorjaar weer verrast te worden door de natuur. Hebben we dan zo’n slecht korte termijn geheugen? Zijn we na luttele maanden al vergeten hoe het was?
Nog geen blaadje aan de beuk, een zee van zonlicht streelt de tuin en ook dit duurt maar enkele weken. Dan lijkt alles te exploderen en voor je het weet ligt de halve tuin in de schaduw van die woudreuzen.
Je dacht de hortensia’s op een zonnige plek te hebben geplant, maar niets is minder waar. Nadat alle beukenblaadjes zich hebben ontvouwd, verandert het plaatje volledig.
Het seizoen van de ultieme metamorfose.


Recente reacties