Bij de eerste blik was het raak, en de vonk was wederzijds. Zij ging naast mij zitten en begon mij aan te halen, steeds heftiger. “Goh, houden jullie van elkaar?” vroeg het meisje met wie ik eigenlijk in gesprek was. “Jaha,” zei ik iets te overtuigd. Toen moest de nieuwelinge even daarheen waar de natuur haar riep.
Mijn gesprekspartner wierp zich in mijn armen, “ik ben bang dat ik verliefd ben.” Ik kon alleen maar lachen. “Ik weet het wel zeker,” zei ik, inhoudelijk niet geheel logisch. En zij ging weg, de nacht aan mij en de nieuwelinge overlatende.
Gelukkig had die een baantje waarbij zij de volgende ochtend vroeg op moest.
Want om tien uur zou mijn vriendin overkomen.
Recente reacties