Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie

Het lijkje

23 augustus 2012 | 120w | Fred | 2 |

‘Kijken is een kunst,’ zegt de man met het litteken. Zijn stem klinkt vriendelijk en zijn ogen zijn vol leven. Ik vraag niet naar het litteken op zijn onderarm, een flinke jaap van zeker vijf centimter. En ook niet waarom zijn handen een beetje trillen. Of ik wel eens de tijd neem om ergens naar te kijken, vraagt hij voorzichtig. ‘Als ik tijd vind,’ zeg ik dommig. De man geeft college over kijken, met name over dieren. ‘Ook dieren,’ zegt hij, ‘hebben een gezichtsuitdrukking. Een chimpansee bijvoorbeeld, kan heel bedenkelijk kijken. Peinzend bijna. Maar als ik dit zie, gaan mijn handen trillen. Hij raapt wat vogelbotjes en veertjes van de grond en zegt: ‘Zo klein.’ De woorden komen van ver.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Fred of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »