Schrijf mee!
« »

Mensen, Politiek

Hell of a Job

21 februari 2012 | 120w | Bob de Visser | 3 |

Hij was gekrenkt, geraakt, gekwetst tot diep in zijn hart. Hij was afgedankt, als oud vuil aan de kant van de straat gezet.

Zonder boe of bah, zonder een woord van empathie. Niet goed genoeg; voor jou een ander. Hardvochtig en zonder pardon.

Twee jaar geleden was hij triomfantelijk ingehaald als ware hij de nieuwe held op het politieke strijdtoneel. De verlosser, de gedoodverfde winnaar, de man die de partij de grootste zou maken.

Niets was minder waar. Hij was te fatsoenlijk. Hij liet opponenten uitspreken. Hij maakte hen niet belachelijk. Hij gedoogde kleinering. Hij was niet de man van de oneliners.

Gedesillusioneerd keerde hij de residentie de rug toe. Zijn oudtestamentische naam had echter ook weinig hoopvolle verwachtingen gewekt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Bob de Visser of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »