Ik ben vakken aan het vullen en hoor plotseling een pot kapot vallen aan de andere kant van de stelling. Een kind begint te huilen en een moeder roept, “Zie je nou wel! Dat krijg je nou als je overal aan zit!”
Ik denk, “Verdomme, weer troep opdweilen.” Ik ren om de stelling heen en zie een furieuze moeder, die haar kind de les leest. Ik grijp meteen in en zeg, “Geeft niet mevrouw, ik ruim het zo wel op. Gebeurt wel vaker.”
Ik heb medelijden met het kind en ben blij dat zijn moeder kalmeert. Zij verontschuldigt zich, “Sorry, hij kan nooit ergens vanaf blijven, hoe vaak ik het ook zeg.”
Ik knik afwezig, “Waar zou de dweil zijn?”
Recente reacties