Ze vond het bijna net zo spannend als de nachten waarin zwarte Piet door het huis kon sluipen. Dan ging ze niet plassen. Op de trap was het veel te donker. Drie weken later haalde haar vader de doos van de zolder. En daar zaten ze in, alle beelden die bij de kerststal hoorden. Stuk voor stuk ingepakt in krantenpapier. Degene die het kindje Jezus uitpakte, had gewonnen. De winst zat in het gevoel bij het uitpakken. Dit jaar ging het haar lukken, ze wist het zeker. Ze voelde het door de krant heen. Dit was hem! Dan die triomfantelijke schreeuw van haar broer. En zij keek in de lege blik van de ezel. Weer een jaar wachten. En geloven.
« Een ziekenhuissprookje
WANDELING NAAR DE KERK (1) »
« Een ziekenhuissprookje WANDELING NAAR DE KERK (1) »
Column, Communicatie, Familie
Geloof
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Een ziekenhuissprookje WANDELING NAAR DE KERK (1) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Heel leuk, zo ging dat bij mij inderdaad vroeger. Lekker die kinderlijke spanning naar boven gehaald Lisette.