In Guatemala is de dood een feestje, wie sterft is van de honger verlost. Dagelijks vieren tientallen kinderlijkjes op de dorpskerkhoven hun feest. Ze liggen onder bont gekleurde zerkjes, waardoor de dood inderdaad iets vrolijks krijgt –carnavalskerkhof. Wie heel stil is kan de doden horen lachen als de zon opkomt, schijnt.
Van de gids moeten we al het ontbijt dat overblijft bewaren, om straks uit te delen. Te midden van een onvoorstelbaar armetier neemt een moeder ons tweedehands ontbijt vrolijk aan. Achter haar rug schuilen drie nieuwsgierige kindjes op moddervoeten. ‘Dank jullie, dank jullie’, zegt ze. ‘Het is een goed jaar, er zijn veel toeristen en onze kalkoen heeft 12 kuikens. Wij hebben het goed’.
Recente reacties