“Nee nee nee, niet weggooien alsjeblieft. Dat zijn mijn aantekeningen”, roep ik uit.
Ik heb meteen spijt dat ik het heb gezegd.
“Aantekeningen? Waarvoor heb jij aantekeningen nodig?” briest hij met wijd openstaande neusvleugels.
Ik krimp in elkaar.
“Ik doe mee aan een schrijfwedstrijd”, zeg ik kleintjes.
“Jezus, alweer! Nutteloze tijdverspilling is het, en anders niet. Schrijf maar boodschappenlijstjes, daar heb je al moeite genoeg mee! Wat kan je nou weer winnen”.
“Boeken.”
“Toe maar! Dat zet zoden aan de dijk. Nog meer papier om aan die troep hier in huis toe te voegen. Waarom geen contract? Ach je wint toch nooit dus waar maak ik me druk om. Ik ga bij Harry eten, eet jij je aantekeningen maar op”.


Heel leuk (alleen, ‘zegt’, snel even corrigeren).
Dank Fons!
Enn Oh, schand dat foutje. Maar ik kan mijn stukje niet meer wijzigen (volgens mij). Frank, help?
En de t is zomaar opeens verdwenen! Dank u wel.
Ha Boogje, schrijnend stukje. Leuk om te lezen.