Schrijf mee!
« »

Communicatie, Maatschappij, Mensen

Donderdag

19 april 2012 | 120w | Florence Vermeersch | 4 |

Donderdag. Ze verslikte zich. Zoet gerochel liep langs haar lippen op haar wang. Ik zag een andere tong deze gewelddaad oplikken en met zijn lippen verzachten.

Het was ongehoord maar zij kon de impuls niet onderdrukken. Haar beiden handpalmen duwden tegen de rug van de onschuldige ouwe vent die ontwetend op het perron voor zich uit tuurde. Hij struikelde en viel gezicht eerst op het spoor. Haar dwingende brein had deze zet nauwkeurig bedacht. Het schel gekrijs van een doorrijdende trein overstegen het geluid van een uiteenspattend lichaam. Ze was weg.
Scheuren van het mannelijk kadaver vlogen alle kanten uit. Een truttige dame gilde onophoudelijk. Een stuk losgetrokken vel versierde haar roze jas met bloederige brokken.

Het werd weer stil.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Florence Vermeersch of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »