Op straat jagen mensen
sneeuwvlokken na,
soppen hun dagelijks brood
in het speeksel van inkt,
likken vette berichten
van schermen zonder licht;
het stof van de mijnen op hun gezicht.
Hun doofstomme vlaggen
vullen het voorjaar met nacht,
bijna.
De zwaan heeft gewacht op het juiste moment.
Geland in geschoren en stille verhalen
heeft zij genoeg aan een ruimte die zwijgt.

Recente reacties