Onder een koude vale zon volgde ik de rij schuifelende voeten van hen die net als ik ruw uit de dood gewekt waren.
Een helder schijnsel op de heuvel voor ons gaf de plek aan waar onze begraven herinneringen opnieuw tot leven gewekt konden worden. Konden …
Pas toen het bijna mijn beurt was, zag ik in het weerkaatsende licht van Michaëls gouden harnas mijn buurvrouw. Een vreselijke zeur …
Ik zuchtte van opluchting toen ik zag hoe Michaëls weegschaal naar de goede kant doorsloeg en buurvrouw door een engel werd weggeleid.
Michaël keek mij strak aan. ‘Voel jij je beter dan die vrouw?’ vroeg hij kiltjes. ‘Dat is jammer. Voor jou hebben we in de hemel geen plaats. De volgende graag…’
« Voortschrijdend inzicht
Voor uw en ons plezier »
« Voortschrijdend inzicht Voor uw en ons plezier »
Fictie
De laatste rij
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hay van den Munckhof of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Voortschrijdend inzicht Voor uw en ons plezier »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Denk je dat je er op aarde eindelijk van af bent, wordt je in het hiernamaals ook nog eens gewogen.
Shit!
Leuk stukje.
Ik weet niet of de dag des oordeels strikt genomen al telt als het hiernamaals (of als dystopie). Meer leuk dag des oordeels leesvoer: Het grote gebeuren door Belcampo en De kellner en de levenden door Simon Vestdijk.
Dank voor je tips. Ga ik in de bieb eens naar neuzen.
Over de vraag of mijn stukje als dystopie kan gelden, heb ik niet zo diep nagedacht. Ik riskeer maar gewoon die diskwalificatie. 😉
Het eerstgenoemde korte verhaaltje van Belcampo is online te vinden.
Ik heb het meteen maar gelezen. Het smaakt naar meer en doet me aan een tot leven gekomen schilderij van Jeroen Bosch denken. Ik vind het wel niet eerlijk dat Belcampo zo veel woorden mag gebruiken als hij maar wil. Zo kan ik het ook… 😉
Leuk dat je het leuk vond 🙂 En geef het niet te snel op, het zou zomaar eens kunnen dat er binnenkort in dit theater ook iets gedaan gaat worden met lange verhalen 😉
De dag des oordeels lijkt mij deel uit te maken van het hiernamaals, immers de doden staan op uit hun graf. Dat is heel erg na het hier.
Goed geschreven verhaal binnen het wedstrijdthema.
Opmerking:
– Pas toen het bijna mijn beurt was, zag ik in het van Michaëls gouden harnas weerkaatsende licht mijn buurvrouw.
Over deze zin struikel ik. Er lijkt wat aan de woordvolgorde te mankeren.
Optie:
Pas toen het bijna mijn beurt was, zag ik in het weerkaatsende licht van Michaëls gouden harnas mijn buurvrouw.
Je hebt volkomen gelijk. Het stuk tussen onderwerp (ik) en lijdend voorwerp (mijn buurvrouw) is te lang. Jouw alternatief is een stuk duidelijker.
@Hay Bij het veranderen dan wel even aan het aantal woorden denken 😉
Ja, daar had ik al aan gedacht. Gelukkig zie je het bij het overzicht in één oogopslag. 😉