Schrijf mee!
« »

Fictie

De laatste rij

26 november 2012 | 120w | Hay van den Munckhof | 3 |

Onder een koude vale zon volgde ik de rij schuifelende voeten van hen die net als ik ruw uit de dood gewekt waren.
Een helder schijnsel op de heuvel voor ons gaf de plek aan waar onze begraven herinneringen opnieuw tot leven gewekt konden worden. Konden …
Pas toen het bijna mijn beurt was, zag ik in het weerkaatsende licht van Michaëls gouden harnas mijn buurvrouw. Een vreselijke zeur …
Ik zuchtte van opluchting toen ik zag hoe Michaëls weegschaal naar de goede kant doorsloeg en buurvrouw door een engel werd weggeleid.
Michaël keek mij strak aan. ‘Voel jij je beter dan die vrouw?’ vroeg hij kiltjes. ‘Dat is jammer. Voor jou hebben we in de hemel geen plaats. De volgende graag…’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hay van den Munckhof of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »