De enkelaar tikt met zijn pen op tafel.
‘Om 15.33 wordt uw dochter twaalf. Als zij dan niet thuis is, doe ik aangifte.’
‘En dan?’ vraag ik.
‘Dan zijn de opsporings- en heropvoedingskosten voor uw rekening.’
‘Amber is een kind, geen crimineel,’ protesteer ik.
‘Dankzij dit systeem bestaat criminaliteit niet meer, ’zegt de enkelaar, ‘vergeet dat nooit.’
Langzaam gaat de deur open. Amber komt aarzelend naar binnen, haar ogen vol tranen.
‘Ik heb alles gehoord,’ zegt ze. ‘Als ik een stomme mam had, was ik zeker weggelopen.’
‘De nieuwste modellen zijn zo dun dat je er niets van ziet,’ weet ik uit te brengen.
Amber gaat zitten en legt haar linkerbeen op een stoel. Om 15.32 hoor ik de klik.
Op al mijn stukjes kreeg ik feedback, op dit niet. Blijkbaar heeft het weinig indruk gemaakt. Ik wil heel graag van elk stukje iets leren en zou dus graag willen weten waarom.
Is het saai of te alledaags, is het te vaag of is het einde niet pakkend? Wie legt voor mij de vinger op de zere plek? 😉
PS: Dystopisch is het naar mijn idee zonder meer. Daar zal de pijn wel niet zitten.
Het duurde even voor ik het verhaal helemaal doorhad. Je had denk ik wel een paar betere verwijzingen geven. Maar buiten dat is het einde inderdaad niet zo pakkend. Mijn interpretatie is dat ieder kind vanaf zijn 12de preventief een enkelbandje krijgt als een soort huisarrestchip (dat kan ontploffen bv), maar het kan ook een gps-chip zijn. Zelf had ik wat meer van de gevolgen willen lezen. Verder vind ik de dialogen niet echt spannend, het ligt er dik bovenop dat je iets wilt uitleggen. Maar dystopisch is het wel.
Je bevestigt al mijn bange vermoedens. 😉
Dank je wel voor dee feedback.
@Hay Ik had het stuk nog niet gelezen.
De eerste helft van het verhaal weet me meer te boeien dan de tweede helft.
Dystopisch is het zeker.
Je zegt hetzelfde als Daniel. Dat is duidelijk genoeg. Ik denk zelf dat dit type verhaal meer woorden nodig heeft om het goed over te laten komen. Wie weet werk ik het nog eens verder uit.
Ik vind de dialoog juist wel een mooie inleiding.
De zin ‘Ik heb alles gehoord….als ik een stomme mam had….’ lijkt een beetje verloren in het verhaal, geeft aan dat het een puber is maar voegt niet zoveel toe.
@Hay, zei ik hetzelfde als Daniel? Dat dacht ik toch niet.
Correctie. Alleen dat het einde in vergelijking met het begin minder was. 😉
@ Desiree
Ik denk dat je gelijk hebt. Zo’n zin heeft waarschijnlijk de context van een langer verhaal nodig.
precies!