Schrijf mee!
« »

Column, Cultuur

Child in time

17 juli 2012 | 120w | Bob de Visser | 7 |

Ik was dertien. Ik kwam thuis met Deep Purple in Rock. Mijn ouders waren in shock, toen ze geconfronteerd werden met de hardrockmuziek van Jon Lord cs. Ze waren inmiddels bestand tegen The Bee Gees, Hollies, Kinks en Procol Harum.

Child in time was mijn eerste volledig overgave aan een muzikaal niet te overtreffen fenomeen. Zo is mijn perceptie altijd gebleven.

Gisteren overleed Jon Lord, het muzikale brein achter de band. Hij was geniaal. Vele jaren later pas hoorde ik zijn Concerto for group and orchestra, een sublieme symbiose van hardrock en klassiek.

De eerste keer dat ik Child in time hoorde, zoende ik met Cilly. Weliswaar op brugklasniveau, maar toch. Associatieve, nostalgische lust.

Dank Jon, voor jouw muzikale bijdrage.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Bob de Visser of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »