Vlak en plat. En pijnlijk hard. Een blok waar ik maar niet doorheen kan breken. Gemaakt van beton en verwachting. Over hoe het hoort, of hoort te zijn. Te kort, te lang, genoeg en soms te veel. En misschien zelfs af en toe iets te mooi. Ik kan er niet bovenover, ik kan er niet onderdoor, ik moet er wel dwars doorheen, hoor ik mezelf zeggen. Maar massief is wat het is. Onvermurwbaar ook. En daardoor blijft het stil in mij. En wat er uitkomt is niets meer dan een laffe poging tot. Dus wacht ik op dat wat dichtbij is, maar nu niet van mij is. Wachtend. Op woorden. Duwend. Tegen mijn: Writers Block.
« Franka’s veren
Tien jaar getrouwd; zonder meer »
« Franka’s veren Tien jaar getrouwd; zonder meer »
Communicatie
Blokletters
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Shana of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Franka’s veren Tien jaar getrouwd; zonder meer »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties