Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen

Alhier

15 april 2012 | 120w | EveZien | 0 |

Ik werd vroeg wakker en keek naar buiten.
Het regende roze, de lucht zag groen, de zon scheen paarse stralen en het gras gloeide blauw. De wereld op zijn kop. Ik was ondersteboven, helemaal in de war. Ik keek naar mijn voeten en zag ze in het gloeiende gras onder mij. Ze leken zo klein, ik wankelde.
Ik hield me vast aan de rand van mijn bed en wilde mijn voeten aanraken maar kon er niet bij. Ze liepen weg zonder mij mee te nemen.
Ik bleef achter en vroeg me af: “Waar gaat dit heen?”
Voor ik het wist, voelde ik een enorme kracht aan mijn lijf trekken en stond ik weer met beide benen op de grond.
Alhier!

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van EveZien of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »