De roomboter smolt in de zwarte, geëmailleerde pan. De geelachtige brij kleurde langzaam bruin en zwart. De rook trok in haar getoupeerde haardos, het parfum van een keukenprinses. Gauw pakte ze de homp rundvlees en legde het in de pan. De spetters vet knalden over haar fornuis. Om dit bruisende tafereel naar een hoogtepunt te brengen ging er nog eens een liter azijn bij. Ze deed de deksel op de pan en over drie uur zou er een heerlijke stoofschotel ‘zoer vleisch’ op tafel staan, hoopte ze. Een verrassing voor haar kersverse echtgenoot.
Het juiste recept wist ze niet, in 1954 was er geen computer om recepten te googlen.
Toen moest je goochelen met kennis, fantasie en een snufje liefde.

Helaas, o.a. de essentiële peperkoek en de stroop vergeten….
Voor de liefhebbers, het is te eten, met mate wat mij betreft:
http://www.smulweb.nl/recepten.....e-stoofpot
😉
Zuur zorgt, net als warmte, voor denaturalisatie van eiwit en dus voor garing en malsheid.
Maar er is mij verteld dat het met paardenvlees lekkerder is.