“Is er nou echt niemand die jij leuk vindt?” vraag ik.
Mijn 60 jarige boezemvriend zucht en zegt zachtjes: “Ja, maar ze is veel te jong, ze is pas 40. Ze woont wel alleen, zoveel weet ik wel”, zegt hij iets duidelijker.
“Vraag haar dan mee uit”, opper ik.
“We gaan eens in de vier maanden met zijn allen wat drinken”, zegt hij.
“Dan kun je toch geen intiem gesprek aanknopen?” mopper ik, “Ik bedoel met haar alleen.”
Weer een zucht.
Ik moet lachen en suggereer: “Vraag gewoon wat zij van je vindt.”
Dan hoor ik een grinnik: “Zomaar?”
“Ja, zomaar”, zeg ik lachend.
“Je neemt haar apart en dan vraag je: Vind je mij leuk? Zo simpel is het.”


Hihi er verandert dus helemaal niks, of je nu 15 bent of 60: de dilemma’s blijven!