“Leg die pen toch niet steeds bij mijn spullen neer”, zegt Peter lichtelijk geïrriteerd tegen zijn vrouw. Anna kijkt hem niet begrijpend aan en merkt op dat het echt wel zijn pen is.
“Ik heb jou die pen toch gegeven Peter, twee dagen geleden, voor je vijftigste verjaardag. Weet je dat niet meer?” In Anna’s stem klinkt bezorgdheid door. Peter is vaker vergeetachtig, maar dit voorval spant de kroon.
In de pen had Anna “Voor altijd de jouwe” laten graveren. Peter was ontroerd geweest toen hij de insrciptie op de pen las. Het was de titel van een boek met liefdesbrieven. Hij gaf haar dat, toen ze vijfentwintig jaar samen waren.
Maar ook dat wist hij zich niet te herinneren.
« Italiaans eten in Italië
Ongehoord »
« Italiaans eten in Italië Ongehoord »
Liefde, Mensen
Voor altijd de jouwe
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Ineke Wolf of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Italiaans eten in Italië Ongehoord »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Zo blijkt dan weer dat ‘voor altijd’ net zo lang is als je je wilt of kunt herinneren. Maar op de pen blijft het staan, waar ie ook ligt! Mooi stukje!
Mooi beschreven, Ineke.