In 1995 heeft Elie Wiesel een toespraak gehouden in het voormalige vernietigingskamp Auschwitz-Birkenau. De nazi’s hebben daar en in Sobibor ook leden van mijn naaste familie om het leven gebracht. En ook ik kan hun dat niet vergeven.
Maar toen ik las over wat Elie Wiesel bij die gelegenheid gezegd had, huiverde ik. “God, genadige God, heb geen mededogen … . Vergeef niet de moordenaars … .”
Ik heb te veel christelijke lering ondergaan, te veel christelijke cultuur opgesnoven om te kunnen leven met een dergelijke bede. Wie zò een mens vloekt, die vloekt de mensheid, die vloekt zichzelf.
Ik vond dat ik die vloek niet onweersproken kon laten. Maar NRC Handelsblad heeft mijn ingezonden brief destijds niet willen publiceren.
« Komt een agent aan de deur
Geweld en boeken »
« Komt een agent aan de deur Geweld en boeken »
Communicatie, Cultuur, Mensen
Vervloek geen mensen!
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Leo Lewin of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Komt een agent aan de deur Geweld en boeken »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Bijzonder inkijkje in jou denken en beleving Leo Lewin, respect! Ik ken de context niet maar zoals je het verhaal hier omschrijft kan ik het alleen maar met je eens zijn:
Wie zò een mens vloekt, die vloekt de mensheid, die vloekt zichzelf.
.. en vergeef ons onze schuld zoals ook wij anderen hun schuld vergeven ….