Schrijf mee!
« »

Liefde, Mensen

Veldwachter Wout

2 december 2011 | 120w | Anne-Sophie Melenhorst | 0 |

De tijd dat wij heksten is voorbij. Schelmenstreekjes daargelaten; daar wil ik vanaf zijn. Dat die zaterdagnamiddag, het novemberblad was geharkt en nevelflarden trokken al over de akkers, zich Veldwachter Wout op ons erf meldde, verbaasde ons daarom.
“We hebben drank en worst, de kachel brandt, welkom!” zeiden wij snel, hopend dat hij ons niet weer allerhande betoveringen aan zou wrijven. Toch hadden we Wout graag nog iets geleverd, gnomenneus, kabouterstemmetje…
Maar… toen een grotemannentraan welde in zijn pas gehekste cyclopenoog… biggelde over zijn paddenwang…
Genoeg. Te erg.
“Ik ben zo lelijk, zelfs mijn patrijshond wil me verlaten,” snikte hij.
“Wout, we zijn net gestopt…”
“Aaaaah… toeoeoeoeoe!”
“Nou vooruit…

Hokusplóef-oeps!!!”

Wout kwispelde en trouwde spoedig zijn patrijshond. Als knappe labrador.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Anne-Sophie Melenhorst of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »